47

Een financieel directeur is goed met cijfers. Zo ook Ed. Maar Ed was vooral goed met de mensen achter die cijfertjes. De volle kerk en de mooie woorden die vandaag werden uitgesproken door familie, vrienden en collega’s bewezen dat eens te meer. De uitvaart van Ed begon vanmorgen met een Christelijk verhaal. Ook als je niets hebt met het ‘De Heer-deel’ in het verhaal, denk ik dat het je raakt. Het gaat over voetstappen in het zand. Over vriendschap. Over voor-en tegenspoed. Over dingen die ik tegenkom op De Rand van het Land. En over Ed. Want als er maar iemand was die zichzelf kon wegcijferen en iemand anders over het zoveelste hobbeltje heen kon tillen, was Ed het wel.

Aanstaande zaterdag loop ik ter nagedachtenis van Ed. Een kilometer voor elk levensjaar. Zo ontzettend jammer dat het slechts 47 kilometers gaan worden…

Voetstappen in het zand

Ik droomde eens en zie
ik liep aan ’t strand bij lage tij.
Ik was daar niet alleen,
want ook de Heer liep aan mijn zij.

We liepen samen het leven door,
en lieten in het zand,
een spoor van stappen; twee aan twee,
de Heer liep aan mijn hand.

Ik stopte en keek achter mij,
en zag mijn levensloop,
in tijden van geluk en vreugde,
van diepe smart en hoop.

Maar als ik het spoor goed bekeek,
zag ik langs heel de baan,
daar waar het juist het moeilijkst was,
maar één paar stappen staan.

Ik zei toen “Heer waarom dan toch?
Juist toen ik U nodig had,
juist toen ik zelf geen uitkomst zag,
op het zwaarste deel van mijn pad…”

De Heer keek toen vol liefde mij aan,
en antwoordde op mijn vragen;
“Mijn lieve kind, toen het moeilijk was,
toen heb ik jou gedragen…”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s