Opdat we nooit vergeten

Op 4 en 5 mei liep ik, 70 jaar na de bevrijding en onder het motto #70kmvrijheid, 70km van Ven-Zelderheide naar Steyl. Zoals voorgenomen rende ik op 4 mei in m’n eentje door en langs Boxmeer waar ik in m’n jeugd opgroeide. Op 5 mei rende ik samen met Timo en Peter door het fraaie Venloose landschap. De tocht was een eerbetoon aan iedereen die zich inzette voor onze vrijheid en m’n oudoom/Heeroom Piet Peters in het bijzonder. Ik startte daarom ook bij zijn gedenksteen in Ven-Zelderheide en de finish was in de naar hem vernoemde Pater Petersstraat in Steyl. Daar brachten we met bloemen een eerbetoon. Omdat het belangrijk is dat we nooit vergeten. Niet vergeten wat er gebeurd is in de Tweede Wereldoorlog én niet vergeten wie onze voorouders zijn en waar onze wortels liggen. Hoewel het vooral ook een gezellige en ontspannen tocht was, maakte het diepe indruk.

Als onderdeel van het eerbetoon aan Heeroom Piet heb ik de documentatie die ik via m’n moeder ontving gedigitaliseerd en, samengevoegd met wat andere bronnen, online geplaatst op deze aparte pagina. Nu er steeds minder nabestaanden in leven zijn, is het belangrijk dat we de verhalen blijven vertellen en ‘voor de eeuwigheid’ bewaren. Zoals ook de NOS dat fraai deed de afgelopen meidagen (gepresenteerd door de uit Boxmeer afkomstige Dionne Stax, maar dat terzijde).

De etappe #70kmvrijheid
En dan nog het verslag van de etappe. De foto’s vertellen eigenlijk al veel. De herinneringen die bovenkwamen op bijna alle plekken waar ik op 4 mei langskwam, zijn vooral voor mezelf bijzonder, voor jullie wat minder. Maar je kent het vast wel, zo’n trip down memory lane. Langs plekken waar je woonde, je speelde, je beste verstop-plek, de plek van je eerste zoen, plekken die bijzonder zijn in relatie tot je familie of de dorpsgeschiedenis, en heel veel plekken die allemaal een eigen verhaal hebben. Die verhalen kwamen allemaal weer boven en ik bewaar ze voor als ik op het einde van het De Rand van het Land-project wellicht ook wat meer ga publiceren naast deze verslag-blogs.

Wat, naast de memory lane, het eerste deel van de etappe door Gemeente Boxmeer bijzonder maakte, was dat ik ook veel nieuwe verhalen leerde. Gezien het thema van de etappe niet geheel onlogisch dat dit verhalen uit de Tweede Wereldoorlogen waren. Ik pikte ze letterlijk op ‘langs de weg’ op informatieborden, online op diverse herdenkingssites én dankzij de Dodenherdenking in Boxmeer bij het Joods Monument waar Burgemeester Van Soest een indrukwekkende speech gaf.

Zeker zo bijzonder was het gezelschap van Timo & Peter op dag 2, de gastvrijheid van m’n moeder en Peter & Marije, en de fraaie natuur rondom Venlo. Arcen, Steyl, Zwart Water, de Groote Heide; Venlo en omgeving is zo ontzettend mooi. Het is echt enorm zonde dat verhalen over deze stad overschaduwd worden door (de minder wordende) drugsproblematiek en (één) bepaalde inwoner(s). Ga daar echt eens kijken. En neem dan meteen het Nationale Park Maasduinen mee. En je fiets of wandel/renschoenen. En als je Carnavalsliefhebber bent, is het een extra toetje dat je door het mooiste Carnavalsnummer (van Venlo) heenrent.

En toen werd het stil…
Druk kletsend gingen we door de Venloose natuur. Peter wist veel te vertellen over de omgeving en diverse plekken herinnerden ons aan de Tweede Wereldoorlog. Maar toen de #70kmvrijheid erop zaten, werd ik even stil. De finish bij de Pater Petersstraat. Met wat vermoeidheid in de benen kroop ik op het trapje dat het ontvangstcomité Marije mee had genomen. Ik bevestigde de bloemen, of althans dat wat er over was gebleven, op het straatnaambordje. Net zoals eerder op de Bevrijdingsweg in Venlo, keek ik even naar boven. Alwaar ik zag dat de lucht ineens zwart werd. Het onweer had volgens de voorspellingen veel eerder moeten komen maar wij liepen drie uur lang in de zon. Nét op het moment dat we het Veerhuis in Steyl inliepen voor een welverdiend biertje en bitterballen, barstte het noodweer los. Nog steeds doet hij goed werk, nu vanaf daarboven. Goede timing en bedankt Heeroom Piet. Held.

Meer lezen: Pater Piet Peters (Ottersum, 27-11-1912 – Buchenwald, 06-04-1945)
Timelaps-video: Etappe Ven-Zelderheide – Steyl #70kmvrijheid 

Advertenties

2 gedachtes over “Opdat we nooit vergeten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s