Jantje

Het was 5.30u toen onze reiswekker ging. Er was al volop bedrijvigheid in het hotel in Drogeham. M’n vader, ik, en een paar vrienden van school en de Carnavalsvereniging zaten slaperig aan de ontbijttafel en keken op TV de start van de Elfstedentocht. De laatste die gereden werd. Op 4 januari 1997. Ik herinner me het nog als de dag van gisteren. Vandaag kwam ik door 6 van de 11 steden en bij elk plaatsnaambordje dacht ik terug aan die mooie dag.

De tocht van vandaag was ideaal voor een gevoel van nostalgie en dierbare herinneringen. De stilte, de natuur & vogels, de idyllische dorpjes, de eindeloze dijk, het water; m’n hoofd was al heel snel ‘leeg’ en het was alsof Bob Ross himself er vervolgens allerlei happy thoughts in plaatste.

Één zinnetje bleef steeds terugkomen in m’n hoofd. Ik ging er steeds weer van glimlachen. Vandaag én toen ik het hoorde bijna 20 jaar geleden. We reden van de Elfstedentocht terug naar huis. M’n vader – voor hen die dat niet weten; Carnaval was in die tijd zijn lust en zijn leven, nee zelfs meer dan dat – zat naast me. We hadden een bizar mooie dag gehad. Bruine kroegen met Hazes & Friese hits. IJskoude kades, met een vleugje Unox-muts. Lachen en lol in de categorie je-had-er-bij-moeten-zijn. En heldendaden van al die duizenden schaatsers.

“Vond je het mooi pap?” En toen kwam het zinnetje. Hij meende het uit de grond van z’n hart. Eerst m’n naam zoals alleen hij ‘m kan zeggen, en toen iets wat ik bijna niet kon geloven. “Jantje, dit was bijna net zo mooi als Carnaval…”

(Foto’s van de ‘zessteden-etappe’ hier, de timelaps hier.)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s